ترازنامه با وجود اینکه اطلاعات مفیدی ارائه می کند محدودیت های جدی نیز دارد .استفاده کنندگان برون سازمانی به اطلاعات مربوط به ارزش جاری یک شرکت نیاز دارند. ترازنامه به طور معمول ارزش جاری یک شرکت را نشان نمی دهد. یکی از نسبت هایی که دست اندرکاران بازار سهام محاسبه میکنند نسبت مبلغ دفتری به بازار است که حاصل تقسیم مبلغ دفتری حقوق صاحبان سهام بر ارزش بازار سهام است .
این نسبت ارتباط بین ارزش یک شرکت طبق ترازنامه و ارزش بازار ان را نشان میدهد و به طور معمول از یک کمتر است زیرا بسیاری از دارایی ها به بهای تمام شده تاریخی گزارش می شوند که مبلغی کمتر از ارزش بازار انهاست و بعضی دارایی های دیگر نیز در ترازنامه ( به دلیل مشکلات اندازه گیری ) منعکس نمی شود . برای مثال دارایی های نامشهودی همانند شهرت در عرضه ی محصول برتر یا خدمات پس از فروش در ترازنامه شناسایی نمی شوند. در نتیجه ترازنامه در بیان ارزش جاری شرکت کاستی دارد.
یک مشکل دیگر ترازنامه که با کاستی بالا نیز مرتبط است وجود تورم و کاهش ارزش پول است.به دلیل کاهش شدید ارزش پول در سالهای اخیر تفاوت فاحشی بین بهای تمام شده تاریخی و ارزشهای جاری بوجود آمده است و ارقام ترازنامه مبتنی بر ارزش ریالی در تاریخ های متفاوت است.
نوسان ارزش ریال به سودمندی ارقام دارایی های غیر جاری در ترازنامه لطمه می زند و به همین دلیل هم تمدید ارزیابی دارایی های غیر جاری لازم است.







.jpg)


